Złotorost ścienny
Złotorost ścienny (Xanthoria parietina) to gatunek grzybów z rodziny złotorostowatych (Teloschistaceae), zaliczany do porostów ze względu na symbiozę z glonami.
Systematyka i cechy morfologiczne
W klasyfikacji grzybów złotorost ścienny zajmuje miejsce w:
Xanthoria, Teloschistaceae, Teloschistales, Lecanoromycetidae, Lecanoromycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Plecha złotorostu ściennego może osiągać szerokość od 2 do 20 cm. Jej barwa zmienia się w zależności od oświetlenia: w miejscach dobrze oświetlonych jest intensywnie żółta lub żółtopomarańczowa, a w cieniu żółtozielona lub szarozielona. Plecha jest głęboko wcinana, gładka lub pomarszczona, a jej brzegi są zaokrąglone i mogą się ze sobą stykać.
Rozmnażanie
Złotorost ścienny rozmnaża się wyłącznie przez zarodniki, nie wytwarza urwistków ani izydiów. Na plechach zwykle występują apotecja lekanorowe, które mają średnicę od 1 do 6 mm i są w kolorze od żółtopomarańczowego do brunatnopomarańczowego.
Budowa mikroskopowa
- Hymenium: bezbarwne, o grubości 50-80 μm.
- Hypotecjum: bezbarwne lub bladobrązowe, o grubości 15-50 μm.
- Zarodniki: dwukomórkowe, elipsoidalne, rozmiar 12-16 × 5-9 μm.
- Pykniospory: elipsoidalne, rozmiar 2,5-4 × 1-1,5 μm.
Gatunki podobne
Najbardziej podobnym gatunkiem jest złotorost wieloowocnikowy (Xanthoria polycarpa), który ma mniejszą plechę i większe owocniki. Złotorost ścienny jest pospolity w Polsce, występuje w zanieczyszczonych środowiskach, często na obszarach zaludnionych i rolniczych.
Interakcje i właściwości
Na plechach złotorostu mogą pojawiać się różowe grudki, które są sporodochami pasożytniczego grzyba Illosporiopsis christiansenii. Złotorost ścienny wykazuje fluorescencję pod wpływem światła UV i może być używany jako wskaźnik pH. Wytwarza również substancje takie jak fallacinol, emodyny i kwas parietynowy.
Przypisy
Kategoria: Mykobiota Polski, Porosty, Złotorostowate
