Stulejka
Stulejka (łac. phimosis) to męskie schorzenie, które objawia się zwężeniem ujścia napletka, co utrudnia lub uniemożliwia jego ściąganie. Istnieją dwa główne rodzaje stulejki:
- stulejka całkowita – brak możliwości odsłonięcia żołędzi
- stulejka częściowa – częściowe odsłonięcie żołędzi jest możliwe w różnych warunkach
Stulejka może być wrodzona lub nabyta, a jej występowanie jest możliwe w każdym wieku. Warto zauważyć, że podobne zjawisko może występować u kobiet, odnosząc się do stulejki łechtaczki.
Stulejka fizjologiczna
Niektórzy specjaliści zauważają, że stulejka jest często błędnie diagnozowana. U noworodków i małych dzieci jest to stan normalny, który zwykle ustępuje z wiekiem. W literaturze pojawiają się terminy takie jak „fizjologiczna” i „patologiczna”, które pomagają w rozróżnieniu tych dwóch stanów.
Leczenie operacyjne
W Polsce stulejka jest zazwyczaj leczona operacyjnie po ukończeniu 2. roku życia. Na początku stulejkę można próbować leczyć poprzez naciąganie napletka oraz stosowanie specjalnych maści sterydowych. W łagodnych przypadkach wykonuje się zabieg plastyczny poszerzający ujście napletka, zazwyczaj w znieczuleniu miejscowym. Rehabilitacja trwa około dwóch tygodni.
W przypadku młodych pacjentów ryzyko powikłań jest większe, co wynika z niewystarczającego rozwoju narządu oraz trudności w przeprowadzaniu zabiegów na małych strukturach. Dzieci często doświadczają stulejki fizjologicznej, która ustępuje w okresie dojrzewania, więc operacja nie jest zawsze konieczna.
Możliwe powikłania pooperacyjne to:
- bolesne oddawanie moczu
- zakażenia
- zbliznowacenia, prowadzące do stulejki wtórnej
W bardziej poważnych przypadkach, gdy plastyka napletka nie jest wystarczająca, może być konieczne obrzezanie.
