Strzała-2

9K32 Strieła-2 (Strzała-2)

9K32 Strieła-2, znany również pod kodem NATO SA-7A Grail, to radziecki ręczny przeciwlotniczy pocisk rakietowy klasy „ziemia-powietrze” i „woda-powietrze”, wprowadzony do użytku w 1968 roku. Oznaczenie wojskowe zestawu to 9K32, a samego pocisku – 9M32. W Polsce pocisk ten był produkowany pod nazwą Strzała-2.

Strieła-2M

Strieła-2M (kod NATO SA-7B, oznaczenie radzieckie 9M32M) to zmodernizowana wersja pocisku, wprowadzona w 1972 roku. Była używana przez Wojsk Lądowych i Marynarkę Wojenną. Produkowana była na licencji w Polsce, z wyjątkiem głowic samonaprowadzania i silników, które pochodziły z ZSRR.

Marynarka Wojenna RP wykorzystywała morski wariant pocisku (kod NATO SA-N-5) na różnych jednostkach, takich jak dozorowiec ORP Kaszub i kutry rakietowe typu Osa. Od 1995 roku w Wojskach Lądowych wprowadzano nowoczesne zestawy PPZR Grom, które do 2018 roku całkowicie zastąpiły Strzałę-2M.

Dane techniczne

Pułap minimalny: 50 m
Pułap maksymalny: 2300 m

W latach 1972-1975 siły Wietnamu Północnego zestrzeliły pięć śmigłowców AH-1G Cobra przy użyciu tych pocisków.

Afganistan

Podczas radzieckiej inwazji na Afganistan, mudżahedini używali Strzały-2, które zakupili na czarnym rynku. Wiele z tych pocisków miało wady i często zawodziło, co było kontrolowane przez ZSRR. Wprowadzenie sprawnych rakiet, takich jak Stingery, zaskoczyło radzieckie siły.