Phyllis Evelyn King
Phyllis Evelyn King (z domu Mudford), urodzona 23 sierpnia 1905 w Wallington, zmarła 27 stycznia 2006, była brytyjską tenisistką, znaną przede wszystkim jako mistrzyni Wimbledonu w grze podwójnej.
Kariera tenisowa
W 1931 roku zdobyła tytuł mistrzowski na Wimbledonie w deblu, grając w parze z Dorothy Shepherd Barron. W finale pokonały one belgijską tenisistkę Josane Sigart oraz Francuzkę Doris Metaxę. W 1937 roku, występując już pod nazwiskiem mężatki, przegrała w finale w parze z Elsie Goldsack Pittman z Francuzką Simonne Mathieu i Brytyjką Billie Yorke.
King osiągnęła również sukcesy w grze pojedynczej, docierając do półfinałów mistrzostw USA w 1931 i 1935 roku. Na Wimbledonie jej najlepszym wynikiem w singlu było dotarcie do ćwierćfinału w 1930 roku. W sumie brała udział w 16 edycjach Wimbledonu, ostatni raz w 1953 roku.
Reprezentacja i osiągnięcia
King reprezentowała Wielką Brytanię w Pucharze Wightman w latach 1930–1932 oraz 1935. W 1938 roku pełniła funkcję kapitana. W swoim występie w Pucharze osiągnęła następujące rezultaty:
- 1930: pokonała Sarah Palfrey
- 1931: przegrała z Helen Jacobs i Helen Wills (zdobyła punkt w deblu)
- 1932: pokonała Annę McCune Harper
- 1935: przegrała z Palfrey
W latach 30. była klasyfikowana w czołowej dziesiątce na świecie, osiągając 7. miejsce w 1930 roku i 9. miejsce w 1931 roku. Często występowała również w grze mieszanej w parze z Fredem Perrym.
Życie osobiste
W 1948 roku została członkiem All England Club, który organizuje turnieje wimbledońskie. W sierpniu 2005 roku, jako najstarsza żyjąca mistrzyni Wimbledonu, obchodziła setne urodziny, a zmarła pół roku później. Z małżeństwa z Maurice Kingiem (zm. 1959) nie miała dzieci.
Podsumowanie
Phyllis Evelyn King pozostaje ważną postacią w historii brytyjskiego tenisa, osiągając znaczące sukcesy zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej, a także pełniąc rolę kapitana reprezentacji.
