Gromoboj – Krążownik Pancerny
Gromoboj był rosyjskim krążownikiem pancernym, który służył podczas wojny rosyjsko-japońskiej oraz I wojny światowej. Był to trzeci i ostatni przedstawiciel linii rosyjskich krążowników pancernych przeznaczonych na Dalekim Wschodzie.
Budowa
Okręt powstał jako rozwinięcie konstrukcji krążownika „Rossija”, z ulepszonym osłoną artylerii oraz zmienionym napędem. Mimo to, jego projekt był przestarzały w porównaniu do zagranicznych jednostek. Zaletą Gromoboja był duży zasięg pływania, co sprzyjało planowanym operacjom krążowniczym. Zbudowany w Petersburgu, okręt wszedł do służby w październiku 1900 roku.
Służba
W lipcu 1901 roku Gromoboj został przebazowany do Władywostoku, gdzie brał udział w wojnie japońsko-rosyjskiej. Uczestniczył w działaniach rajderskich, ale odniósł uszkodzenia w bitwie pod Ulsan. Po wojnie okręt został przeniesiony na Morze Bałtyckie, gdzie brał udział w I wojnie światowej, jednak nie uczestniczył w większych starciach z flotą niemiecką. W 1918 roku Gromoboj został odstawiony do rezerwy, a w 1922 roku sprzedany na złom, jednak rozbił się podczas holowania.
Dane techniczne
- Zapas paliwa: 1756 t (normalnie) – 2400 t (maksymalnie) węgla
Uzbrojenie
1900–1904
- 4 działa kal. 203 mm Canet
- 16 dział kal. 152 mm Canet
- 24 działa 75 mm Canet
- 12 dział 47 mm Hotchkiss
- 18 dział 37 mm Hotchkiss
- 2 ckm 7,62 mm Maxim
- 4 wyrzutnie torpedowe 381 mm
1915–1919
- 6 dział kal. 203 mm Canet
- 20 dział kal. 152 mm Canet
- 4 działa 75 mm
- 2 ckm 7,62 mm Maxim
- 2 wyrzutnie torpedowe 457 mm
- 200 min
Opancerzenie
- Pas burtowy: 152 mm
- Pokład pancerny: 37-76 mm
- Kazamaty: 121 mm
- Stanowisko dowodzenia: 305 mm
Podsumowanie
Gromoboj był kluczowym elementem floty rosyjskiej, mimo przestarzałej konstrukcji. Jego historia obejmuje zarówno działania wojenne, jak i późniejsze przekształcenia, które prowadziły do jego wycofania z użytku.
