Protokół DHCP
Dynamiczny Protokół Konfiguracji Hostów (DHCP) to protokół komunikacyjny, który umożliwia hostom uzyskanie od serwera istotnych danych konfiguracyjnych, takich jak adres IP, adres bramy, adres serwera DNS oraz maska podsieci. DHCP, będący następcą BOOTP, został wprowadzony jako standard w 1993 roku. W przypadku IPv6 wprowadzono DHCPv6 jako nową wersję tego protokołu.
Komunikaty DHCP
Protokół DHCP wykorzystuje różne typy komunikatów do interakcji między klientem a serwerem:
- DHCPDISCOVER: Klient wysyła komunikat w trybie broadcast, aby znaleźć serwer DHCP.
- DHCPOFFER: Serwer oferuje dzierżawę adresu IP.
- DHCPREQUEST: Klient akceptuje ofertę i żąda przydziału adresu.
- DHCPACK: Serwer potwierdza przydział adresu IP.
- DHCPNAK: Serwer odrzuca żądanie klienta.
- DHCPDECLINE: Klient informuje o nieprawidłowej konfiguracji.
- DHCPRELEASE: Klient zwalnia przydzielony adres IP.
- DHCPINFORM: Klient prosi o dodatkowe opcje DHCP.
Nagłówek DHCP
Nagłówek DHCP zawiera kluczowe informacje, takie jak:
- Typ nagłówka (BOOTREQUEST/BOOTREPLY).
- Typ sprzętu i długość adresu sprzętowego.
- Identyfikator transakcji, liczba sekund od wysłania żądania.
- Adresy IP klienta, serwera oraz bramki.
- Opcje, takie jak wymagany adres IP.
Przydzielanie adresów IP
DHCP oferuje trzy techniki przydzielania adresów IP:
- Przydzielanie ręczne: Oparte na tablicy MAC i przypisanych adresach IP.
- Przydzielanie automatyczne: Przydzielanie wolnych adresów IP zgłaszającym się klientom.
- Przydzielanie dynamiczne: Adresy IP są przydzielane na określony czas i mogą być ponownie używane.
Parametry konfiguracji
Serwer DHCP może dostarczać dodatkowe dane konfiguracyjne, w tym:
- Adres IP serwera DNS.
- Nazwa DNS.
- Adres IP bramy sieciowej.
- Maska podsieci.
Najpopularniejsze serwery DHCP
Wprowadzenie DHCP do systemu Windows NT miało miejsce w 1994 roku. Fundacja Internet Systems Consortium opracowała serwer DHCP dla systemów Unix, a korporacja Cisco stworzyła własny serwer DHCP dla systemu IOS.
Dynamiczny przydział adresów w PPP
W przypadku połączeń punkt-punkt (PPP) protokół DHCP może być użyty do ustalenia adresów IP, jednak głównie wykorzystuje się protokół IPCP do tego celu.
Porty i pakiety DHCP
DHCP wykorzystuje protokół UDP. Porty używane przez klienta to 68 dla źródłowego i 67 dla docelowego, natomiast dla serwera jest odwrotnie. W przypadku DHCPv6 porty to 547 i 546.
Odświeżanie DHCP
Klient uzyskuje adres IP na czas określony (dzierżawa). Po upływie połowy tego czasu klient może wysłać żądanie o przedłużenie. Brak odpowiedzi zmusza go do ponownego uzyskania adresu IP poprzez wysłanie komunikatów do serwerów DHCP w sieci.
