Bełty (Bełcz, Bolc) – polski herb szlachecki.
Opis herbu
Herb Bełty przedstawia się zgodnie z klasycznymi zasadami blazonowania: w polu czerwonym widnieje bełt, umieszczony na dwóch bełtach w krzyżu skośnym. Klejnotem są pięć piór strusich. Pochodzenie herbu jest niemieckie; trafił do Polski z Moraw i rozprzestrzenił się w różnych formach, zwłaszcza po unii z Litwą.
Najwcześniejsze wzmianki
Herb Bełty został po raz pierwszy wzmiankowany w 1412 roku.
Herbowni
Osoby noszące ten herb to m.in.:
- Bejnacki
- Belt
- Bełt
- Bełtowski
- Bełtowicz (Bałtowicz, Bołtowicz, Bułtowicz)
- Benedyktowicz
- Berends
- Bergayło
- Bergielewicz
- Bergielski
- Chcianowski
- Chmurowski
- Chochoński
- Chochorowski
- Choroszewski
- Chorowski
- Cirisser
- Grambiewski
- Granatowicz
- Graniewski
- Januszowski
- Kierdej
- Kolenda
- Kolendowski
- Kolędowski
- Kuderewski
- Kuderowski
- Łata
- Pelicki
- Połonicki
- Potarczycki
- Potarzyński
- Potorzycki
- Poźniak
- Pożarycki
- Pożaryski
- Pożniak
- Późniak
- Pyliński
- Radziwanowski
- Radziwonowski
- Radziwoński
- Rembowski
- Skoropadski
- Skoropadzki
- Sniechowski
- Stadnicki
- Stradecki
- Strzelnicki
- Symonolewicz
- Śmichowski
- Śmiechowski
- Śniechowski
- Uciański
- Wolszleger
- Zwierkowski
Przypisy
Brak danych.
Bibliografia
Brak danych.
Linki zewnętrzne
Brak danych.
